nieuwsheader.jpg

Het Verhaal van Akono

Op 21 juni 2016 hebben 250 kinderen van tien verschillende basisscholen uit Amsterdam Zuidoost “Het verhaal van Akono” uitgevoerd in het Bijlmer Parktheater! Aan dit ontroerende musicalverhaal, geschreven door Paulette Smit, deden de basisscholen De Rozemarn, Knotwilg, Holendrechtschool, De Brink, Nellestein, De Schakel, Polsstok, Klaverblad, Mobiel Reigersbos en Shri Laksmi School mee. De kinderen zongen, dansten en acteerden en werden daarbij begeleid door het Klein Leerorkest, het kinderkamerorkest van Wereldwijs, Samenspel en Bijlmerdrie. Het was een onvergetelijk muziekfeest!

De volledig en bewerkte versie kunt u hier bekijken.

Akono (zijn naam betekent “het is mijn tijd”) is een jongen die met zijn vader, moeder en twee zusjes in een klein dorp, midden in Afrika woont. Het is heel mooi en warm waar ze wonen. Akono is gek op zijn oudste zusje die net als hem van kruiden houdt en alle namen van de kruiden weet. Op een dag wordt hij vastgebonden en meegenomen. Hij ziet zijn moeder opeens niet meer… Hij is heel bang en voelt zich heel alleen. Samen met allemaal andere mannen, moeten ze op een grote boot, waar ze onder in een ruimte gestopt worden voor een lange reis naar de andere kant van de oceaan. Akono woont al een jaar op een plantage op het eiland Curaçao, waar hij heel hard moet werken. Hij is moe en mist zijn moeder heel erg… Op een dag wordt Akono overgeplaatst naar het grote huis van de shon, waar hij moet werken. Dat is minder zwaar dan op het land en voor het eerst ziet Akono iets van een ander leven. Hij wil alles leren: lezen, schrijven en tellen. Hij spaart alle muntjes om zichzelf vrij te kopen. Maar dan op een dag, pakt de zoon van de shon het geld van hem af en loopt er lachend mee weg. Akono is woedend, machteloos, verdrietig… Maar zolang er gevoel is, is er liefde en met liefde is er hoop. Ook al is hij arm van buiten, van binnen is hij rijk! Er komen weer nieuwe slaven en Akono staat ook te kijken. Hij ziet zijn zusje Isoke! Hij heeft zijn zusje weer bij hem, hij heeft weer hoop in zijn leven, ze zijn nu vrij!

Aan het eind van deze achtbaan van emoties is er echt een feestelijke moment, als alle 250 kinderen tegelijkertijd het laatste liedje gaan zingen! “Mijn eigen leven” wordt met volle kracht uitgevoerd! Want samen zijn we sterk en onze rijkdom diep van binnen kan niemand stelen!

Een compilatie van 2 minuten kunt u hieronder bekijken:

© 2017 Powered by VDL-Webdevelopment Haarlem